Zakelijke cultuurverschillen tussen België en Nederland
Valkuilen voor Nederlandse ondernemers
Plan een kennismakingsgesprek in
Nederland en België delen een taal, een grens en een geschiedenis. Toch zijn er in Europa weinig landen die zakelijk zo van elkaar verschillen. Er is al veel geschreven over de culturele verschillen tussen Belgen en Nederlanders, vaak met grappige anekdotes en een knipoog. Maar een cliché zou geen cliché zijn als er geen grond van waarheid in zat.
Vanuit Nederlands perspectief zijn Belgen betrouwbaar, beleefd, bescheiden en echte levensgenieters. Belgen, en Vlamingen in het bijzonder, kijken daar anders tegenaan. Nederlanders worden er vaak ervaren als luidruchtig, te direct, zuinig en soms zelfs arrogant of glad in de omgang. Er bestaat zelfs een Vlaams gezegde: “Als een Ollander je niet heeft bedrogen, dan is hij het vergeten.”
Dat maakt het voor Belgen makkelijker om zaken te doen in Nederland dan omgekeerd. De valkuilen voor Nederlandse bedrijven in België zijn dan ook vele malen groter dan andersom. Wie die kent, heeft een streepje voor.
Nederlanders staan in het zakenleven bekend om hun open en directe communicatie. Standpunten, bezwaren en verwachtingen worden snel en expliciet benoemd. Belgen communiceren voorzichtiger en subtieler en investeren eerst in het opbouwen van vertrouwen.
Dat verschil heeft concrete gevolgen. Een positieve reactie is in België niet automatisch een commitment. Een ‘ja’ kan beleefdheid of uitstel betekenen zonder dat er een akkoord ligt.
Wie die nuance mist, hoort al snel instemming waar nog geen akkoord is.
In Nederland is vergaderen een collectieve aangelegenheid. Iedereen mag meepraten en ideeën aandragen. Deze overlegcultuur, het beroemde poldermodel, kan traag verlopen, maar zodra er consensus is, worden afspraken nageleefd: afspraak is afspraak.
In Belgische organisaties speelt hiërarchie een grotere rol en verlopen vergaderingen formeler en meer top-down. Medewerkers gaan zelden openlijk tegen de leiding in. Dat voorkomt conflicten, maar leidt ook tot schijnakkoorden.
Wat in de vergadering wordt goedgekeurd, is niet altijd wat daarna gebeurt. Een akkoord aan tafel betekent dus niet automatisch dat iedereen daarna dezelfde koers volgt.
Achteraf wordt er geregeld alsnog een eigen koers gevaren, typisch Vlaamse “plantrekkerij”
In Nederland staat snelheid gelijk aan efficiëntie. Afspraak gemaakt, vervolgstap gepland, beslissing genomen. Snel schakelen is een kwaliteit. Wie te lang nadenkt, mist de boot.
In België werkt dat anders. Datzelfde commerciële traject vraagt meer tussenstappen. Vertrouwen opbouwen, intern afstemmen en risico’s afwegen kosten tijd, en die tijd wordt genomen, ook als dat de deal vertraagt. Dat is geen gebrek aan interesse.
Wie te snel richting een deal beweegt, kan weerstand oproepen en loopt daardoor het risico de deal mis te lopen.
Ook in de praktijk zitten kleine maar veelzeggende verschillen. In Vlaanderen is het vóór 12 uur voormiddag en daarna namiddag.
Bij de oprichting van België in 1830 domineerde het Frans het bestuur, de rechtspraak en de elite, ook in Vlaanderen. Het Nederlands gold als tweederangs. De taal van het volk, niet van de elite.
Vlaanderen heeft sindsdien een lange strijd gevoerd voor gelijke erkenning van het Nederlands. Die geschiedenis werkt nog altijd door. Vlamingen hechten sterk aan correcte spelling en grammatica. Waar Nederlanders taal pragmatisch benaderen, zijn Vlamingen taalpuristen. Niet toevallig winnen zij regelmatig het Groot Dictee der Nederlandse Taal.
Voor Vlamingen is taal meer dan communicatie. Het is identiteit en erkenning. De officiële taal in Vlaanderen is Nederlands. “Belgisch” bestaat niet als taal, en ook “Vlaams” is officieel geen taalbenaming. Wie in België zakendoet, doet er goed aan hier rekening mee te houden.
Laat je gegevens achter via het contactformulier en wij nemen snel contact met je op.
